طالبان بر چه حکومت می کنند؟

محمد عرفانی

"طالبان" با شعار برقراری شریعت اسلامی درافغانستان راه خود را با کشتار و شکنجه و تهدید باز کرده و درمیدانی ترازو برافراشته که گروه های همترازش نیز از آن با خشونتی کمتر یا بیشتر برای اهداف مشابه استفاده می کنند.

میدان حکومتداری طالبان، میدان همدلی ها و همفکریهای گروه های بسیار از آدمیان است که به بهانه بزرگداشت ارزش های جمعی در کار تهی کردن انسانها از معناهای انسانی اند. اما دریافتن این واقعیت به ساده گی مشاهده فجایعی که این گروه ها برجامعه بشری تحمیل می کنند نیست ؛بسا که تصویر فاجعه بر تارو پود روابط عادی شده مردم نقش می بندد و کسی آنرا درنمی یابد.

 آنچه اتفاق می افتد این است که افراد تهی شده از فردیت انسانی، خود را در وابستگی به گروه های رقیب و دشمن خوی تعریف می کنند؛ چنانچه جامعه مردمی دیگر نه جایگاه افراد انسان بلکه میدان زورآزمایی گروه های دشمن می شود که تنها به طرفداران خشمگین جای میدهد. این گروه های دشمن خوی فردیتی تهی شده از خویش را، فردی غیراصیل را به عنوان فرد کلی و مثال فرد بشری تعظیم می کنند تا هرگاه بخواهند بتوانند او را تحقیر کرده و بشکنند.